ˈsũmɛr, sũmer
Pochodzenieakad. 𒋗𒈨𒊒 (šumeru)
- starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii
“Elam sąsiadował z Sumerem.”
- mieszkaniec Sumeru (1.1)
“Przy próbach ustalenia czasu pojawienia się Sumerów nad Tygrysem i Eufratem dochodzi do rozbieżności.”
FormySumeru(genitive, singular) · Sumerowi(dative, singular) · Sumerem(instrumental, singular) · Sumerze(locative, singular) · Sumerze(vocative, singular) · Sumera(genitive, singular) · Sumera(accusative, singular) · Sumerowie(nominative, plural) · Sumerów(genitive, plural) · Sumerom(dative, plural) · Sumerów(accusative, plural) · Sumerami(instrumental, plural) · Sumerach(locative, plural) · Sumerowie(vocative, plural) · Sumery(depreciative, nominative, vocative, plural)