ʃtap, štap
- organ dowodzący jednostką wojskową na różnych szczeblach
“Sztab podjął decyzję o utworzeniu nowego frontu.”
- specjalna grupa ludzi powołana do kierowania jakimś przedsięwzięciem
- grupa specjalistów, pozostająca w czyjejś dyspozycji
- genitivelm od: sztaba
Formysztaby(nominative, plural) · sztabu(genitive, singular) · sztabów(genitive, plural) · sztabowi(dative, singular) · sztabom(dative, plural) · sztaby(accusative, plural) · sztabem(instrumental, singular) · sztabami(instrumental, plural) · sztabie(locative, singular) · sztabach(locative, plural) · sztabie(vocative, singular) · sztaby(vocative, plural)