ˈʃuja, šui ̯a
Pochodzenieod prasł. *šuja, formy rodzaju żeńskiego przymiotnika *šujь → lewy
- scornfullyosoba zła, nikczemna, podła; drań
“Nie brakowało jednak szui, ludzi pozbawionych sumienia, którzy ostentacyjnie wyrażali aprobatę postępowania hitlerowców. Byli i tacy, którzy czynnie wspomagali Niemców, wydając im ukrywających się Żyd”
“W polityce wewnętrznej zasadniczo złą cechą dotychczasowych stosunków w Polsce było jego zdaniem to, że dają one siłę wszystkim szujom, natomiast nie dają siły państwu i wyrzucają poza nawias tych wsz”
- dialectal, scornfullygrubianin, prostak
- obsolete, scornfullyłajdaki, motłoch
- datedcucha, czucha
- rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim
Formyszui(genitive, singular) · szui(dative, singular) · szuję(accusative, singular) · szują(instrumental, singular) · szui(locative, singular) · szujo(vocative, singular) · szuje(nominative, plural) · szuj(genitive, plural) · szujów(genitive, plural) · szujom(dative, plural) · szuje(accusative, plural) · szujów(accusative, plural) · szujami(instrumental, plural) · szujach(locative, plural) · szuje(vocative, plural) · szuje(potential, rare, nominative, plural) · szuj(potential, rare, genitive, plural) · szujom(potential, rare, dative, plural) · szuje(potential, rare, accusative, plural) · szujami(potential, rare, instrumental, plural)
Źródło: Wikisłownik