ˈtɛ̃nɔr, tẽnor
- najwyższy głos męski
- colloquialinstrument z taką barwą dźwięku
- literarywydźwięk, charakter czegoś
- gw. (Warmia) trąbka
- mężczyzna o najwyższej skali głosu
Formytenoru(genitive, singular) · tenorowi(dative, singular) · tenorem(instrumental, singular) · tenorze(locative, singular) · tenorze(vocative, singular) · tenory(nominative, plural) · tenorów(genitive, plural) · tenorom(dative, plural) · tenory(accusative, plural) · tenorami(instrumental, plural) · tenorach(locative, plural) · tenory(vocative, plural) · tenora(genitive, singular) · tenora(accusative, singular) · tenorzy(nominative, plural) · tenorów(accusative, plural) · tenorzy(vocative, plural) · tenory(depreciative, nominative, vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik