ˈtɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, tõnõńć
- o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
“Ratownik uratował turystę, który tonął.”
- zanurzać się pod wodę, znikając w niej
“Drewno nie tonie w wodzie.”
- tracić życie w wodzie, topić się
- metaphoricbyć otoczonym wielką ilością lub nadmiarem czegoś
Formytonę(singular, first-person, present) · toniesz(singular, second-person, present) · tonie(singular, third-person, present) · toniemy(plural, first-person, present) · toniecie(plural, second-person, present) · toną(plural, third-person, present) · tonąłem(singular, first-person, past) · tonąłeś(singular, second-person, past) · tonął(singular, third-person, past) · tonęliśmy(plural, first-person, past) · tonęliście(plural, second-person, past) · tonęli(plural, third-person, past) · tonęłam(singular, first-person, past) · tonęłaś(singular, second-person, past) · tonęła(singular, third-person, past) · tonęłyśmy(plural, first-person, past) · tonęłyście(plural, second-person, past) · tonęły(plural, third-person, past) · tonęłom(singular, first-person, past, potential, rare) · tonęłoś(singular, second-person, past, potential, rare)