tr̥fat͡ɕ, tr̦fać
Pochodzenieprasł. *trъvati → znosić, cierpieć
- istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
“Jak ją ten samochód potrącił na pasach, parę godzin trwało, zanim zrobili prześwietlenie, badania i takie tam”
- pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji
“Po tamtej stronie słuchawki trwało milczenie, przerywane lekkim sapaniem”
“Cóż tam ten tłum dostrzega trwający w zachwyceniu”
Formytrwam(singular, first-person, present) · trwasz(singular, second-person, present) · trwa(singular, third-person, present) · trwamy(plural, first-person, present) · trwacie(plural, second-person, present) · trwają(plural, third-person, present) · trwałem(singular, first-person, past) · trwałeś(singular, second-person, past) · trwał(singular, third-person, past) · trwaliśmy(plural, first-person, past) · trwaliście(plural, second-person, past) · trwali(plural, third-person, past) · trwałam(singular, first-person, past) · trwałaś(singular, second-person, past) · trwała(singular, third-person, past) · trwałyśmy(plural, first-person, past) · trwałyście(plural, second-person, past) · trwały(plural, third-person, past) · trwałom(singular, first-person, past, potential, rare) · trwałoś(singular, second-person, past, potential, rare)