ˈtũmãn, tũmãn
- kłąb czegoś sypkiego lub lotnego unoszący się w powietrzu
“Słońce zakryły tumany piasku.”
- obłok gęstej mgły lub oparów
- colloquialczłowiek niezbyt rozgarnięty, wolno myślący
“Tumanie, mogłeś sprawdzić w Wikisłowniku.”
Formytumanu(genitive, singular) · tumanowi(dative, singular) · tumanem(instrumental, singular) · tumanie(locative, singular) · tumanie(vocative, singular) · tumany(nominative, plural) · tumanów(genitive, plural) · tumanom(dative, plural) · tumany(accusative, plural) · tumanami(instrumental, plural) · tumanach(locative, plural) · tumany(vocative, plural) · tumana(genitive, singular) · tumana(accusative, singular) · tumanów(accusative, plural) · tumani(depreciative, nominative, vocative, plural)