ˈtɨlnɨ, tylny
- znajdujący się z tyłu czegoś
- o głosce: taka, której artykulacja odbywa się w głębi jamy ustnej
Formstylna(nominative, singular, feminine) · tylne(nominative, singular, neuter) · tylni(nominative, plural, masculine) · tylne(nominative, plural, nonvirile) · tylnego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · tylnej(genitive, singular, feminine) · tylnego(genitive, singular, neuter) · tylnych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · tylnemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · tylnej(dative, singular, feminine) · tylnemu(dative, singular, neuter) · tylnym(dative, plural, masculine, nonvirile) · tylnego(accusative, singular, masculine, animate) · tylną(accusative, singular, feminine) · tylne(accusative, singular, neuter) · tylnych(accusative, plural, masculine) · tylne(accusative, plural, nonvirile) · tylnym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · tylną(instrumental, singular, feminine) · tylnym(instrumental, singular, neuter)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0