ˈut͡ʃɛ̃ɲ, učẽń
- ten, kto się uczy, pobiera naukę
“Pierwszego września, co roku uczniowie zaczynają naukę.”
- professionalnajniższy stopień kwalifikacji zawodowych
“W piekarni „Pączek” pracuje dwóch uczniów: Marcin i Adrian.”
- kontynuator czyjejś teorii, nauki lub twórczości
“Platon był uczniem Sokratesa.”
- ten, który pobiera naukę u mistrza duchowego
“To powiedziawszy Jezus wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron”
Formyucznia(genitive, singular) · uczniowi(dative, singular) · ucznia(accusative, singular) · uczniem(instrumental, singular) · uczniu(locative, singular) · uczniu(vocative, singular) · uczniowie(nominative, plural) · uczniów(genitive, plural) · uczni(genitive, plural, rare) · uczniom(dative, plural) · uczniów(accusative, plural) · uczni(accusative, plural, rare) · uczniami(instrumental, plural) · uczniach(locative, plural) · uczniowie(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik