ˈut͡ʃut͡ɕ, učuć
- genitivelm od: uczucie
“Dla wielu agitacja polityczna w kościele to obraza ich uczuć religijnych.”
- obsoletepoczuć
“W czas zaś czegoś użyć, tj. być rozumnie rozumnym, w czas coś uczuć to znaczy mieć dwa serca miasto jednego – przed czasem to jest fanfaronada – po czasie to jest śmieszność.”
- obsoletepoczuć się
“Nie wiadomo kogo miał Śniadecki na myśli, to fakt, że Chodkiewicz uczuł się obrażonym i powstał przeciw tej przedmowie.”
Formyuczuję(singular, first-person, future) · uczujesz(singular, second-person, future) · uczuje(singular, third-person, future) · uczujemy(plural, first-person, future) · uczujecie(plural, second-person, future) · uczują(plural, third-person, future) · uczułem(singular, first-person, past) · uczułeś(singular, second-person, past) · uczuł(singular, third-person, past) · uczuliśmy(plural, first-person, past) · uczuliście(plural, second-person, past) · uczuli(plural, third-person, past) · uczułam(singular, first-person, past) · uczułaś(singular, second-person, past) · uczuła(singular, third-person, past) · uczułyśmy(plural, first-person, past) · uczułyście(plural, second-person, past) · uczuły(plural, third-person, past) · uczułom(singular, first-person, past, potential, rare) · uczułoś(singular, second-person, past, potential, rare)
Źródło: Wikisłownik