ˈuznat͡ɕ, uznać
- zob. uznawać
“– Pani, tym wieńcem, uwitym z liści rośliny, której nazwa twemu imieniu odpowiada, koronuje cię na królowę naszego grona. Jako władczyni, nakazuj wszystko, co za pożyteczne dla uciechy i rozkoszy nasz”
Formyuznam(singular, first-person, future) · uznasz(singular, second-person, future) · uzna(singular, third-person, future) · uznamy(plural, first-person, future) · uznacie(plural, second-person, future) · uznają(plural, third-person, future) · uznałem(singular, first-person, past) · uznałeś(singular, second-person, past) · uznał(singular, third-person, past) · uznaliśmy(plural, first-person, past) · uznaliście(plural, second-person, past) · uznali(plural, third-person, past) · uznałam(singular, first-person, past) · uznałaś(singular, second-person, past) · uznała(singular, third-person, past) · uznałyśmy(plural, first-person, past) · uznałyście(plural, second-person, past) · uznały(plural, third-person, past) · uznałom(singular, first-person, past, potential, rare) · uznałoś(singular, second-person, past, potential, rare)