ˈvɛlʲĩn, velʹĩn
Pochodzeniefranc. vélin < łac. vitellus
- dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry
“Ten manuskrypt został spisany na welinie.”
- drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków
Formywelinu(genitive, singular) · welinowi(dative, singular) · welinem(instrumental, singular) · welinie(locative, singular) · welinie(vocative, singular) · weliny(nominative, plural) · welinów(genitive, plural) · welinom(dative, plural) · weliny(accusative, plural) · welinami(instrumental, plural) · welinach(locative, plural) · weliny(vocative, plural)