ˈvʲĩnːɨ, vʹĩ•ny
- taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego
“Sędzia orzekł, że podejrzany jest winny zarzucanych mu czynów.”
- muszący coś komuś oddać
“Jesteś mi winny dziesięć złotych.”
- być zobowiązanym do czegoś
“Ewa jest mi winna przeprosiny.”
- dotyczący wina lub o cechach wina
“Najbardziej lubię winne jabłka.”
Formywinna(nominative, singular, feminine) · winne(nominative, singular, neuter) · winni(nominative, plural, masculine) · winne(nominative, plural, nonvirile) · winnego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · winnej(genitive, singular, feminine) · winnego(genitive, singular, neuter) · winnych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · winnemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · winnej(dative, singular, feminine) · winnemu(dative, singular, neuter) · winnym(dative, plural, masculine, nonvirile) · winnego(accusative, singular, masculine, animate) · winną(accusative, singular, feminine) · winne(accusative, singular, neuter) · winnych(accusative, plural, masculine) · winne(accusative, plural, nonvirile) · winnym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · winną(instrumental, singular, feminine) · winnym(instrumental, singular, neuter)