ˈvrɔɟi, vroǵi
- właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy
- o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem
“Wrogi statek pływał u wybrzeży wyspy.”
- datedlm od: wróg
“Wrogi, o Panie, pastwią się nade mną / I na mieszkanie dali otchłań ciemną.”
Formywroga(nominative, singular, feminine) · wrogie(nominative, singular, neuter) · wrodzy(nominative, plural, masculine) · wrogie(nominative, plural, nonvirile) · wrogiego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · wrogiej(genitive, singular, feminine) · wrogiego(genitive, singular, neuter) · wrogich(genitive, plural, masculine, nonvirile) · wrogiemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · wrogiej(dative, singular, feminine) · wrogiemu(dative, singular, neuter) · wrogim(dative, plural, masculine, nonvirile) · wrogiego(accusative, singular, masculine, animate) · wrogą(accusative, singular, feminine) · wrogie(accusative, singular, neuter) · wrogich(accusative, plural, masculine) · wrogie(accusative, plural, nonvirile) · wrogim(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · wrogą(instrumental, singular, feminine) · wrogim(instrumental, singular, neuter)