Pochodzeniepol. wtopić się
- colloquialkompromitacja w następstwie niepowodzenia lub błędu
“Raz po raz Balbina zaliczała kolejne wtopy.”
Formywtopy(genitive, singular) · wtopie(dative, singular) · wtopę(accusative, singular) · wtopą(instrumental, singular) · wtopie(locative, singular) · wtopo(vocative, singular) · wtopy(nominative, plural) · wtop(genitive, plural) · wtopom(dative, plural) · wtopy(accusative, plural) · wtopami(instrumental, plural) · wtopach(locative, plural) · wtopy(vocative, plural)