ˈzat͡snɨ, zacny
Pochodzenieczes. vzácný → cenny, możny, wysoko urodzony; niespotykany, rzadki < prasł. *vъz-ętьnъ → wzięty, wybrany
- obsoletegodny szacunku i zaufania, szlachetny, rzetelny, uczciwy, prawy, szacowny, szanowny, czcigodny
“Znamy zacny książę wielkie cnoty twoje, ludzkość i miłość ku poddanym swoim, tak, iż nas bezpiecznych czynią”
“Ten tak zacny przykład nietylko nas do świętego przywodzi zaś dziwowania się”
- obsoletewłaściwy komuś takiemu
“Wrodzona jest zacnemu domowi J.M. ludzkość”
“Nie ma ustać potomstwo w domu jego sławnym, Ani zacny thron jego”
- obsoleteznaczący, znaczny
“Ciebie się przedtem cesarzu miły ludzie bali, ciebie się królowie zacni strachali, ciebie zacne miasta czciły, ciebie się wszyscy obawiali, gdzie są te wszystkie rzeczy?”
- obsoletecenny, przedni, znakomity
“Otrzymasz tedy Sceptrum to, i insze zacne kleynoty Królestwa tego móy miły synu”