ˈzaɡɔ̃n, zagõn
- długi, wąski pas ornego pola, ograniczony równoległymi bruzdami, składający się z kilku lub kilkunastu skib
“Na tym zagonie pod lasem posadziliśmy w tym roku brukselkę.”
- datedpowierzchnia ziemi uprawnej trudna do sprecyzowania
- siły i sposób walki kawalerii, która wykonuje wypad w głąb terytorium przeciwnika
Formyzagonu(genitive, singular) · zagonowi(dative, singular) · zagonem(instrumental, singular) · zagonie(locative, singular) · zagonie(vocative, singular) · zagony(nominative, plural) · zagonów(genitive, plural) · zagonom(dative, plural) · zagony(accusative, plural) · zagonami(instrumental, plural) · zagonach(locative, plural) · zagony(vocative, plural)