/a.ʒuˈta/
OrigineInherited from Latin adiūtō (“help”).
Formea ajuta 1st conjugation(canonical) · ajută(present, singular, third-person) · ajutat(participle, past) · ajute(subjunctive, third-person) · a ajuta(infinitive) · ajutând(gerund) · ajut(first-person, indicative, present, singular) · ajuți(indicative, present, second-person, singular) · ajută(indicative, present, singular, third-person) · ajutăm(first-person, indicative, plural, present) · ajutați(indicative, plural, present, second-person) · ajută(indicative, plural, present, third-person) · ajutam(first-person, imperfect, indicative, singular) · ajutai(imperfect, indicative, second-person, singular) · ajuta(imperfect, indicative, singular, third-person) · ajutam(first-person, imperfect, indicative, plural) · ajutați(imperfect, indicative, plural, second-person) · ajutau(imperfect, indicative, plural, third-person) · ajutai(first-person, indicative, perfect, singular) · ajutași(indicative, perfect, second-person, singular)