/amˈvon/
OrigineBorrowed from Old Church Slavonic амъвонъ (amŭvonŭ), from Ancient Greek ἄμβων (ámbōn).
Formeamvoane(plural) · amvon(accusative, indefinite, nominative, singular) · amvonul(accusative, definite, nominative, singular) · amvoane(accusative, indefinite, nominative, plural) · amvoanele(accusative, definite, nominative, plural) · amvon(dative, genitive, indefinite, singular) · amvonului(dative, definite, genitive, singular) · amvoane(dative, genitive, indefinite, plural) · amvoanelor(dative, definite, genitive, plural) · amvonule(singular, vocative) · amvoanelor(plural, vocative)
Sursă: Wikționar