/ˈko̯a.se/
OrigineInherited from Vulgar Latin *cōsere, from Latin cōnsuere.
Formea coase 3rd conjugation(canonical) · coase(present, singular, third-person) · cusut(participle, past) · coasă(subjunctive, third-person) · a coase(infinitive) · cosând(gerund) · cos(first-person, indicative, present, singular) · coși(indicative, present, second-person, singular) · coase(indicative, present, singular, third-person) · coasem(first-person, indicative, plural, present) · coaseți(indicative, plural, present, second-person) · cos(indicative, plural, present, third-person) · coseam(first-person, imperfect, indicative, singular) · coseai(imperfect, indicative, second-person, singular) · cosea(imperfect, indicative, singular, third-person) · coseam(first-person, imperfect, indicative, plural) · coseați(imperfect, indicative, plural, second-person) · coseau(imperfect, indicative, plural, third-person) · cusui(first-person, indicative, perfect, singular) · cusuși(indicative, perfect, second-person, singular)