OrigineBorrowed from French dogme.
Formedogme(plural) · dogmă(accusative, indefinite, nominative, singular) · dogma(accusative, definite, nominative, singular) · dogme(accusative, indefinite, nominative, plural) · dogmele(accusative, definite, nominative, plural) · dogme(dative, genitive, indefinite, singular) · dogmei(dative, definite, genitive, singular) · dogme(dative, genitive, indefinite, plural) · dogmelor(dative, definite, genitive, plural) · dogmă(singular, vocative) · dogmo(singular, vocative) · dogmelor(plural, vocative)