OrigineBorrowed from French éviter, from Latin evitare.
Formea evita 1st conjugation(canonical) · evită(present, singular, third-person) · evitat(participle, past) · evite(subjunctive, third-person) · a evita(infinitive) · evitând(gerund) · evit(first-person, indicative, present, singular) · eviți(indicative, present, second-person, singular) · evită(indicative, present, singular, third-person) · evităm(first-person, indicative, plural, present) · evitați(indicative, plural, present, second-person) · evită(indicative, plural, present, third-person) · evitam(first-person, imperfect, indicative, singular) · evitai(imperfect, indicative, second-person, singular) · evita(imperfect, indicative, singular, third-person) · evitam(first-person, imperfect, indicative, plural) · evitați(imperfect, indicative, plural, second-person) · evitau(imperfect, indicative, plural, third-person) · evitai(first-person, indicative, perfect, singular) · evitași(indicative, perfect, second-person, singular)