OriginBorrowed from French fente.
Formsfante(plural) · fantă(accusative, indefinite, nominative, singular) · fanta(accusative, definite, nominative, singular) · fante(accusative, indefinite, nominative, plural) · fantele(accusative, definite, nominative, plural) · fante(dative, genitive, indefinite, singular) · fantei(dative, definite, genitive, singular) · fante(dative, genitive, indefinite, plural) · fantelor(dative, definite, genitive, plural) · fantă(singular, vocative) · fanto(singular, vocative) · fantelor(plural, vocative)