/ˈfap.tə/
OrigineInherited from Latin facta, plural of factum.
- femininedeed, action, doing
- femininefeat
Formefapte(plural) · faptă(accusative, indefinite, nominative, singular) · fapta(accusative, definite, nominative, singular) · fapte(accusative, indefinite, nominative, plural) · faptele(accusative, definite, nominative, plural) · fapte(dative, genitive, indefinite, singular) · faptei(dative, definite, genitive, singular) · fapte(dative, genitive, indefinite, plural) · faptelor(dative, definite, genitive, plural) · faptă(singular, vocative) · fapto(singular, vocative) · faptelor(plural, vocative)