OriginBorrowed from French faune.
Formsfaune(plural) · faună(accusative, indefinite, nominative, singular) · fauna(accusative, definite, nominative, singular) · faune(accusative, indefinite, nominative, plural) · faunele(accusative, definite, nominative, plural) · faune(dative, genitive, indefinite, singular) · faunei(dative, definite, genitive, singular) · faune(dative, genitive, indefinite, plural) · faunelor(dative, definite, genitive, plural) · faună(singular, vocative) · fauno(singular, vocative) · faunelor(plural, vocative)