OrigineBorrowed from French favus.
Formefavusuri(plural) · favus(accusative, indefinite, nominative, singular) · favusul(accusative, definite, nominative, singular) · favusuri(accusative, indefinite, nominative, plural) · favusurile(accusative, definite, nominative, plural) · favus(dative, genitive, indefinite, singular) · favusului(dative, definite, genitive, singular) · favusuri(dative, genitive, indefinite, plural) · favusurilor(dative, definite, genitive, plural) · favusule(singular, vocative) · favusurilor(plural, vocative)