OriginLearned borrowing from Latin fētus. Doublet of făt.
Formsfetuși(plural) · fetus(accusative, indefinite, nominative, singular) · fetusul(accusative, definite, nominative, singular) · fetuși(accusative, indefinite, nominative, plural) · fetușii(accusative, definite, nominative, plural) · fetus(dative, genitive, indefinite, singular) · fetusului(dative, definite, genitive, singular) · fetuși(dative, genitive, indefinite, plural) · fetușilor(dative, definite, genitive, plural) · fetusule(singular, vocative) · fetușilor(plural, vocative)