/fiˈtil/
OrigineBorrowed from Ottoman Turkish فتیل (fitil), from Arabic فَتِيل (fatīl).
Formefitiluri(plural) · fitil(accusative, indefinite, nominative, singular) · fitilul(accusative, definite, nominative, singular) · fitiluri(accusative, indefinite, nominative, plural) · fitilurile(accusative, definite, nominative, plural) · fitil(dative, genitive, indefinite, singular) · fitilului(dative, definite, genitive, singular) · fitiluri(dative, genitive, indefinite, plural) · fitilurilor(dative, definite, genitive, plural) · fitilule(singular, vocative) · fitilurilor(plural, vocative)