OrigineBorrowed from Italian flauto, from Old Occitan flaüt.
Formeflaute(plural) · flaut(accusative, indefinite, nominative, singular) · flautul(accusative, definite, nominative, singular) · flaute(accusative, indefinite, nominative, plural) · flautele(accusative, definite, nominative, plural) · flaut(dative, genitive, indefinite, singular) · flautului(dative, definite, genitive, singular) · flaute(dative, genitive, indefinite, plural) · flautelor(dative, definite, genitive, plural) · flautule(singular, vocative) · flautelor(plural, vocative)