OrigineBorrowed from French flirt.
Formeflirturi(plural) · flirt(accusative, indefinite, nominative, singular) · flirtul(accusative, definite, nominative, singular) · flirturi(accusative, indefinite, nominative, plural) · flirturile(accusative, definite, nominative, plural) · flirt(dative, genitive, indefinite, singular) · flirtului(dative, definite, genitive, singular) · flirturi(dative, genitive, indefinite, plural) · flirturilor(dative, definite, genitive, plural) · flirtule(singular, vocative) · flirturilor(plural, vocative)