OrigineBorrowed from French front.
Formefronturi(plural) · front(accusative, indefinite, nominative, singular) · frontul(accusative, definite, nominative, singular) · fronturi(accusative, indefinite, nominative, plural) · fronturile(accusative, definite, nominative, plural) · front(dative, genitive, indefinite, singular) · frontului(dative, definite, genitive, singular) · fronturi(dative, genitive, indefinite, plural) · fronturilor(dative, definite, genitive, plural) · frontule(singular, vocative) · fronturilor(plural, vocative)