OrigineBorrowed from French homard.
Formehomari(plural) · homar(accusative, indefinite, nominative, singular) · homarul(accusative, definite, nominative, singular) · homari(accusative, indefinite, nominative, plural) · homarii(accusative, definite, nominative, plural) · homar(dative, genitive, indefinite, singular) · homarului(dative, definite, genitive, singular) · homari(dative, genitive, indefinite, plural) · homarilor(dative, definite, genitive, plural) · homarule(singular, vocative) · homarilor(plural, vocative)