OriginBorrowed from Old Church Slavonic ирмосъ (irmosŭ), from Ancient Greek εἱρμός (heirmós).
Formsirmoase(plural) · irmos(accusative, indefinite, nominative, singular) · irmosul(accusative, definite, nominative, singular) · irmoase(accusative, indefinite, nominative, plural) · irmoasele(accusative, definite, nominative, plural) · irmos(dative, genitive, indefinite, singular) · irmosului(dative, definite, genitive, singular) · irmoase(dative, genitive, indefinite, plural) · irmoaselor(dative, definite, genitive, plural) · irmosule(singular, vocative) · irmoaselor(plural, vocative)