OrigineInherited from Latin lātrāre.
Formea lătra 1st conjugation(canonical) · latră(present, singular, third-person) · lătrat(participle, past) · latre(subjunctive, third-person) · a lătra(infinitive) · lătrând(gerund) · latru(first-person, indicative, present, singular) · latri(indicative, present, second-person, singular) · latră(indicative, present, singular, third-person) · lătrăm(first-person, indicative, plural, present) · lătrați(indicative, plural, present, second-person) · latră(indicative, plural, present, third-person) · lătram(first-person, imperfect, indicative, singular) · lătrai(imperfect, indicative, second-person, singular) · lătra(imperfect, indicative, singular, third-person) · lătram(first-person, imperfect, indicative, plural) · lătrați(imperfect, indicative, plural, second-person) · lătrau(imperfect, indicative, plural, third-person) · lătrai(first-person, indicative, perfect, singular) · lătrași(indicative, perfect, second-person, singular)