OrigineBorrowed from French magie.
Formemagii(plural) · magie(accusative, indefinite, nominative, singular) · magia(accusative, definite, nominative, singular) · magii(accusative, indefinite, nominative, plural) · magiile(accusative, definite, nominative, plural) · magii(dative, genitive, indefinite, singular) · magiei(dative, definite, genitive, singular) · magii(dative, genitive, indefinite, plural) · magiilor(dative, definite, genitive, plural) · magie(singular, vocative) · magio(singular, vocative) · magiilor(plural, vocative)