OrigineBorrowed from French manier.
Formea mania 1st conjugation(canonical) · maniează(present, singular, third-person) · maniat(participle, past) · a mania(infinitive) · maniind(gerund) · maniez(first-person, indicative, present, singular) · maniezi(indicative, present, second-person, singular) · maniază(indicative, present, singular, third-person) · maniem(first-person, indicative, plural, present) · maniați(indicative, plural, present, second-person) · maniază(indicative, plural, present, third-person) · maniam(first-person, imperfect, indicative, singular) · maniai(imperfect, indicative, second-person, singular) · mania(imperfect, indicative, singular, third-person) · maniam(first-person, imperfect, indicative, plural) · maniați(imperfect, indicative, plural, second-person) · maniau(imperfect, indicative, plural, third-person) · maniai(first-person, indicative, perfect, singular) · maniași(indicative, perfect, second-person, singular) · manie(indicative, perfect, singular, third-person)