OrigineBorrowed from French manie, Latin mania, from Ancient Greek μανία (manía). Doublet of the inherited mânie.
Formemanii(plural) · manie(accusative, indefinite, nominative, singular) · mania(accusative, definite, nominative, singular) · manii(accusative, indefinite, nominative, plural) · maniile(accusative, definite, nominative, plural) · manii(dative, genitive, indefinite, singular) · maniei(dative, definite, genitive, singular) · manii(dative, genitive, indefinite, plural) · maniilor(dative, definite, genitive, plural) · manie(singular, vocative) · manio(singular, vocative) · maniilor(plural, vocative)