/meˈtal/
OrigineBorrowed from French métal or German Metall.
Formemetale(plural) · metal(accusative, indefinite, nominative, singular) · metalul(accusative, definite, nominative, singular) · metale(accusative, indefinite, nominative, plural) · metalele(accusative, definite, nominative, plural) · metal(dative, genitive, indefinite, singular) · metalului(dative, definite, genitive, singular) · metale(dative, genitive, indefinite, plural) · metalelor(dative, definite, genitive, plural) · metalule(singular, vocative) · metalelor(plural, vocative)