OrigineBorrowed from French métis. Doublet of mistreț, which was inherited.
- masculinemetis, half-breed
Formemetiși(plural) · metis(accusative, indefinite, nominative, singular) · metisul(accusative, definite, nominative, singular) · metiși(accusative, indefinite, nominative, plural) · metișii(accusative, definite, nominative, plural) · metis(dative, genitive, indefinite, singular) · metisului(dative, definite, genitive, singular) · metiși(dative, genitive, indefinite, plural) · metișilor(dative, definite, genitive, plural) · metisule(singular, vocative) · metișilor(plural, vocative)