/moˈroj/
OrigineBorrowed from Old Church Slavonic мора (mora), from Proto-Slavic *mora, with suffix + -oi.
Formemoroi(plural) · moroi(accusative, indefinite, nominative, singular) · moroiul(accusative, definite, nominative, singular) · moroi(accusative, indefinite, nominative, plural) · moroii(accusative, definite, nominative, plural) · moroi(dative, genitive, indefinite, singular) · moroiului(dative, definite, genitive, singular) · moroi(dative, genitive, indefinite, plural) · moroilor(dative, definite, genitive, plural) · moroiule(singular, vocative) · moroilor(plural, vocative)