OrigineInherited from Latin musca, from a Proto-Indo-European *mus-, *mu-, *mew-.
Formemuște(plural) · muscă(accusative, indefinite, nominative, singular) · musca(accusative, definite, nominative, singular) · muște(accusative, indefinite, nominative, plural) · muștele(accusative, definite, nominative, plural) · muște(dative, genitive, indefinite, singular) · muștei(dative, definite, genitive, singular) · muște(dative, genitive, indefinite, plural) · muștelor(dative, definite, genitive, plural) · muscă(singular, vocative) · musco(singular, vocative) · muștelor(plural, vocative) · lui Muscă(dative, genitive)