OrigineBorrowed from Bulgarian нарои (naroi), from Proto-Slavic *narojь.
Formenoroaie(plural) · noroi(accusative, indefinite, nominative, singular) · noroiul(accusative, definite, nominative, singular) · noroaie(accusative, indefinite, nominative, plural) · noroaiele(accusative, definite, nominative, plural) · noroi(dative, genitive, indefinite, singular) · noroiului(dative, definite, genitive, singular) · noroaie(dative, genitive, indefinite, plural) · noroaielor(dative, definite, genitive, plural) · noroiule(singular, vocative) · noroaielor(plural, vocative) · lui Noroi(dative, genitive)