OrigineBorrowed from French pinot.
Formepinoturi(plural) · pinot(accusative, indefinite, nominative, singular) · pinotul(accusative, definite, nominative, singular) · pinoturi(accusative, indefinite, nominative, plural) · pinoturile(accusative, definite, nominative, plural) · pinot(dative, genitive, indefinite, singular) · pinotului(dative, definite, genitive, singular) · pinoturi(dative, genitive, indefinite, plural) · pinoturilor(dative, definite, genitive, plural) · pinotule(singular, vocative) · pinoturilor(plural, vocative)