OrigineBorrowed from French situer.
Formea situa 1st conjugation(canonical) · situează(present, singular, third-person) · situat(participle, past) · a situa(infinitive) · situând(gerund) · situez(first-person, indicative, present, singular) · situezi(indicative, present, second-person, singular) · situează(indicative, present, singular, third-person) · situăm(first-person, indicative, plural, present) · situați(indicative, plural, present, second-person) · situează(indicative, plural, present, third-person) · situam(first-person, imperfect, indicative, singular) · situai(imperfect, indicative, second-person, singular) · situa(imperfect, indicative, singular, third-person) · situam(first-person, imperfect, indicative, plural) · situați(imperfect, indicative, plural, second-person) · situau(imperfect, indicative, plural, third-person) · situai(first-person, indicative, perfect, singular) · situași(indicative, perfect, second-person, singular) · situă(indicative, perfect, singular, third-person)