[soˈnet]
OrigineBorrowed from Italian sonetto.
Formesonete(plural) · sonet(accusative, indefinite, nominative, singular) · sonetul(accusative, definite, nominative, singular) · sonete(accusative, indefinite, nominative, plural) · sonetele(accusative, definite, nominative, plural) · sonet(dative, genitive, indefinite, singular) · sonetului(dative, definite, genitive, singular) · sonete(dative, genitive, indefinite, plural) · sonetelor(dative, definite, genitive, plural) · sonetule(singular, vocative) · sonetelor(plural, vocative)