/ˈtil.də/
OrigineBorrowed from French tilde.
Formetilde(plural) · tildă(accusative, indefinite, nominative, singular) · tilda(accusative, definite, nominative, singular) · tilde(accusative, indefinite, nominative, plural) · tildele(accusative, definite, nominative, plural) · tilde(dative, genitive, indefinite, singular) · tildei(dative, definite, genitive, singular) · tilde(dative, genitive, indefinite, plural) · tildelor(dative, definite, genitive, plural) · tildă(singular, vocative) · tildo(singular, vocative) · tildelor(plural, vocative)