[ˈtu.net]
OrigineInherited from Latin tonitrus (“thunder”) and possibly influenced by the Romanian noun sunet (“sound”).
Formetunete(plural) · tunet(accusative, indefinite, nominative, singular) · tunetul(accusative, definite, nominative, singular) · tunete(accusative, indefinite, nominative, plural) · tunetele(accusative, definite, nominative, plural) · tunet(dative, genitive, indefinite, singular) · tunetului(dative, definite, genitive, singular) · tunete(dative, genitive, indefinite, plural) · tunetelor(dative, definite, genitive, plural) · tunetule(singular, vocative) · tunetelor(plural, vocative)