/plast/, [ˈplast]
PôvodDerived from Ancient Greek πλαστικός (plastikós), via English plastic.
- inanimate, masculineplastic
Tvaryplast(nominative, singular) · plasty(nominative, plural) · plastu(genitive, singular) · plastov(genitive, plural) · plastu(dative, singular) · plastom(dative, plural) · plast(accusative, singular) · plasty(accusative, plural) · plaste(locative, singular) · plastoch(locative, plural) · plastom(instrumental, singular) · plastmi(instrumental, plural) · plastami(instrumental, plural)
Zdroj: Wiktionary