/ɡnìːti/
IzvorInherited from Proto-Slavic *gňiti. First attested in the 16th century.
Oblikegníti(canonical, imperfective) · gníti(infinitive) · gnȉt(infinitive) · gnȋt(infinitive) · -(supine) · gnítje(noun-from-verb) · gnijọ̄č(participle, present) · -(converb, participle, present) · -(participle, past) · -(converb, participle, past) · gnȋł(l-participle, masculine, singular) · gníla(feminine, l-participle, singular) · gnȋlo(converb, l-participle, neuter, singular) · gnȋla(dual, l-participle, masculine) · gnȋli(dual, feminine, l-participle) · gnȋli(converb, dual, l-participle, neuter) · gnȋli(l-participle, masculine, plural) · gnȋle(feminine, l-participle, plural) · gnȋla(converb, l-participle, neuter, plural) · gnījem(first-person, present, singular)
Vir: Wikislovar