/kljùːt͡ʃ/
IzvorFrom Proto-Slavic *kľučь, from Proto-Balto-Slavic *kljaukjas, from Proto-Indo-European *klewk-yo-s, from *kle(h₂)uk-, an extended form of *(s)kleh₂w- (“hook, key, peg”). First attested in the 10th century.
Oblikekljúč(canonical, inanimate, masculine) · kljúč(nominative, singular) · kljúča(dual, nominative) · kljúči(nominative, plural) · kljúča(genitive, singular) · kljúčev(dual, genitive) · kljúčev(genitive, plural) · kljúču(dative, singular) · kljúčema(dative, dual) · kljúčem(dative, plural) · kljúč(accusative, singular) · kljúča(accusative, dual) · kljúče(accusative, plural) · kljúču(locative, singular) · kljúčih(dual, locative) · kljúčih(locative, plural) · kljúčem(instrumental, singular) · kljúčema(dual, instrumental) · kljúči(instrumental, plural)